Creme de la creme, czyli galeria towarzyskich znakomitości

Przyjmuje się, że spod ręki Bacciarellego wyszło łącznie koło dwustu portretów! To właśnie w tym gatunku czuł się najswobodniej, w nim też osiągnął najznakomitsze efekty artystyczne. Pozował mu król i jego rodzina, uwieczniał marszałków i najbardziej wpływowych biskupów, regularnie malował najznamienitsze damy dworu. A każda z pozujących mu postaci to fascynujący (i niezwykle barwny!) fragment historii schyłku I Rzeczpospolitej.

Portrety Marcello Bacciarellego doceniano za techniczną biegłość i cechującą je wytworną elegancję. Mistrz swobodnie łączył rokokowy koloryt, miękki światłocień i rodzącą się fascynację klasycyzmem. Historia jego obrazów pokazuje, że nawet najtrudniejszym wyzwaniom potrafił podołać, niekiedy – cechując się niemałym artystycznym sprytem. 

1.  2. 3.

1. Portret „Błękitnej markizy”, 1757, Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

2.Portret Anny Dorothei von Medem Biron, 1790/91, Pałac Na Wyspie

3. Portret Stanisława Augusta Poniatowskiego w stroju koronacyjnym, (1764) Zamek Królewski w Warszawie

link do vimeo