Granica między tym, co ludzkie i zwierzęce, często nie jest wyraźna, szczególnie jeśli chodzi o sztukę. Na wykładzie zajmiemy się dziełami, w których zostaje ona wyraźnie przekroczona. Artyści chętnie stosują antropomorfizację, czyli nadają cechy ludzkie zwierzętom. Stosują też odwrotny zabieg, kiedy to człowiek zostaje porównany do zwierzęcia i zyskuje jego cechy. Powodów takich ujęć w sztuce jest wiele i to w każdej epoce – od starożytności po współczesność.

Człowiek od zawsze zafascynowany jest otaczającą go przyrodą, co znajduje odzwierciedlenie w sztuce. Ten wykład poświęcimy mniej oczywistym, najmniejszym przedstawicielom świata fauny. Bohaterami prezentowanych dzieł będą gady, płazy i owady. Zastanowimy się nad łączeniem sztuki i nauki przy okazji rozszerzania naszej wiedzy na ich temat. Prześledzimy, kiedy artyści sięgali po takie inspiracje. Czy w przedstawieniach motyli, pająków, węży i ślimaków szukali ich dekoracyjności, czy bardziej metaforycznego znaczenia?

Kot, a szczególnie pies, to jedne z najpopularniejszych motywów w sztuce. Jako bliscy towarzysze człowieka często pojawiają się na portretach czy w scenach rodzajowych. Są też głównymi bohaterami dzieł sztuki. Przykłady takie możemy odnaleźć w każdej epoce. Spośród tysięcy prac na wykładzie obejrzymy te najciekawsze i najbardziej różnorodne. Jakie były powody ukazywania psów i kotów w sztuce? Jakie znaczenie symboliczne mogły one mieć? Wielu artystów i artystek miało swoje ulubione czworonogi, sprawdzimy, kto i jak często je przedstawiał.