TWARZE W RELACJACH. PORTRET A WIĘZI RODZINNE

Przynależność rodowa była istotną wartością, którą chętnie manifestowano. Portret służył zarówno podkreślaniu koligacji rodzinnych poprzez eksponowanie nawiązań do przodków, jak i dawał wyraz urokom życia rodzinnego. Wieloosobowe portrety z członkami rodziny stawiały przez malarzem wyzwanie nie tylko kompozycyjne, ale także w oddaniu wzajemnych relacji między członkami rodziny. Osobną uwagę poświęcimy temu, jak zmieniało się traktowanie dzieci w portrecie — od miniaturowych dorosłych w sztywnych strojach po żywe, zindywidualizowane postacie.

Pedro Berruguete, Portret Federico da Montefeltro z synem Guidobaldo, 1476-77, Palazzo Ducale
Barthel Behm, Portret Hansa Urmillera i jego synów, ok. 1525 r., Städel Museum
Jan Sanders van Hemessen: Mężczyzna i kobieta grający w tryktraka, 1532, The Phoebus Foundation