TWARZE Z POZYCJĄ. PORTRET KOMUNIKUJE STATUS

Reprezentacyjne i ostentacyjne portrety miały jedno zadanie – komunikować uprzywilejowaną pozycję ich bohatera, czasem równego bogom, a czasem po prostu przez nich namaszczonego do władzy nad światem. W malarstwie portretowym wykształciły się kody wizualne, które pozwalały szybko zorientować się jaką pozycję zajmuje sportretowany –  strój, poza i dobór atrybutów bezbłędnie komunikowały pozycję społeczną. Władcy, arystokraci, patrycjusze, mieszczanie a nawet chłopi – każdy z nich portretowany był w odmienny sposób, przynależny ich pozycji.